آیا هنوز به یک سوئیچ بای پس نوری در یک شبکه حلقه مدیریت شده نیاز دارید؟

در طراحی شبکه مدرن، توپولوژی های حلقه ای (به عنوان مثال، استقرار مبتنی بر ERPS) به طور گسترده ای برای ارائه فالوور سریع و افزوده شدن مسیر مورد استفاده قرار می گیرند.

با این حال، وجود یک معماری حلقه تمام خطرات شکست را از بین نمی برد، به ویژه آنهایی که مربوط به شکست در سطح گره و از دست دادن قدرت هستند.

سوال اين نيست که يک حلقه کافي است يا نه، بلکه:

حلقه در واقع از چه نوع شکست هایی محافظت می کند و از چه چیزی محافظت نمی کند؟

1. شکست مسیر آدرس شبکه های حلقه ای، نه شکست گره

پروتکل های حلقه ای برای:

• تشخیص خطای لینک
• مسیرهای انتقال را دوباره محاسبه کنید
• اتصال را در یک زمان همگرایی تعریف شده بازگرداند

اين روش براي:

• برش های فیبر
• نقص در بندر
• وقفه های یک پیوند

با این حال، در پیاده سازی های واقعی، بخش بزرگی از شکست ها مربوط به لینک نیستند، بلکه مربوط به دستگاه هستند، مانند:

• از دست دادن قدرت سوئیچ
• خرابی سخت افزار
• تصادف نرم افزار

در این سناریوها:

• خود گره به نقطه شکستن تبدیل می شود
• ترافيک نمي تونه از اينجا رد بشه
• بهبود کاملاً به بازگشت پروتکل بستگی داره

2وقتي که بازيافت حلقه ناکافي بشه؟

2.1 زمان همگرایی غیر صفر

حتی کمتر از 50 میلیمتر بازیافت:

• از دست دادن فریم ویدئو
• قطع سیگنال کنترل
• عدم ثبات موقت سرویس

در محیط هایی که نیاز به جریان مداوم داده دارند:

• اتوماسیون صنعتی
• نظارت در زمان واقعی
• جمع آوری ویدیو با بار بالا

این وقفه اغلب غیر قابل قبول است.

2.2 سناریوهای از دست دادن قدرت

وقتي که يه سوئيچ قدرتش رو از دست بده:

• ديگه جزو حلقه نيست
• ارسال کامل در آن گره متوقف می شود

شبکه باید:

تشخیص شکست

• بازسازی توپولوژی
• در طول اين پنجره:
• ترافیک قطع شده

در برخی از توپولوژی ها، بخش های متعدد ممکن است تحت تاثیر قرار گیرند

2.3 توپولوژی های غیر ایده آل در پروژه های واقعی

به ندرت به دنبال ساختار حلقه ای کامل هستند:

• زنجیره های خطی (شبکه های CCTV زنجیره ای)
• حلقه های مسدود کننده یا متقاطع
• توپولوژی های هیبریدی با مازاد بخشی

در این موارد:

• یک خطا در یک گره ممکن است چندین بخش را مختل کند
• پروتکل های حلقه ای ممکن است به طور کامل ارتباط را به عنوان انتظارات بازگرداند

2.4 محیط های مخلوط (تجهیزات مدیریت شده + غیر مدیریت شده)

همه انکشافات به طور کامل مدیریت نمی شوند:

• پروژه های مبتنی بر هزینه اغلب شامل سوئیچ های غیر مدیریت شده است
• دستگاه های قدیمی ممکن است از پروتکل های حلقه پشتیبانی نکنند.

این باعث ایجاد نقاط کور می شود که:

• بازپرداخت بر اساس پروتکل اعمال نمی شود
• شکست ها بدون محافظت تکثیر می شوند

3واقعاً گزاره نوری چه مشکلی رو حل میکنه؟

یکماژول بای پاس نوریدر لایه فیزیکی کار می کند و تضمین می کند:

• تداوم ترافیک حتی زمانی که یک گره خاموش است
• هیچ وابستگی ای به همگرایی پروتکل وجود ندارد
• بازگرداندن لینک فوری (زمان تغییر نزدیک به صفر)

به طور مستقیم به موارد زیر اشاره دارد:

• شکست گره
• از دست دادن قدرت
• وابستگی دستگاه در خط

4چه موقع بايد از راه دوري اپتيکي استفاده کرد؟

یکسوئیچ بایپاس نوریدر همه ی حلقه ها مورد نیاز نیست، اما در شرایط زیر بحرانی می شود:

4.1 شبکه های مهم ماموریت

سیستم های حمل و نقل

انرژی و خدمات عمومی

کنترل صنعتی

الزامات:

هيچ وقفه اي نميشه ديد

رفتار تعیین کننده در شرایط شکست

4.2 محیط های با قدرت محدود

هیچ منبع برق اضافی وجود ندارد

نصب از راه دور یا در فضای باز

خطر:

قطع گره = قطع اتصال فیزیکی

4.3 توپولوژی های غیر استاندارد

ساختارهای زنجیره ای یا ترکیبی

تقاطعات چند حلقه ای

خطر:

تاثیر شکست فراتر از یک بخش واحد است

4.4 جمع آوری ویدیو یا داده های با چگالی بالا

ستون فقرات نظارتی

گره های محاسباتی لبه ای

خطر:

حتی یک وقفه کوتاه باعث از دست دادن داده ها یا عدم ثبات می شود.

5معماری ترکیب شده: حلقه + دور زدن

وقتی که با هم به کار گرفته می شوند:

پروتکل های حلقه ای مسیرهای شبکه را تغییر می دهند.در حالی که oباایپ اس پتیکال، تداوم در سطح دستگاه را فراهم می کند

این یک مدل حفاظت دو لایه ای ایجاد می کند:

6نتایج عملی

در مقایسه با استفاده فقط از حلقه ها، اضافه کردن دور زدن نوری منجر به:

• کاهش یا حذف وقفه ترافیک در هنگام خرابی گره
• حفاظت در برابر سناریوهای خاموش شدن
• بهبود انعطاف پذیری در توپولوژی های غیر ایده آل
• سازگاری گسترده تر در میان محیط های دستگاه مخلوط

نتیجه گیری

یک شبکه حلقه ای مدیریت شده به طور قابل توجهی انعطاف پذیری را بهبود می بخشد، اما به طور کامل قطع اتصال فیزیکی ناشی از شکست گره را حل نمی کند.

یک سوئیچ بای پاس نوری با اطمینان از جریان مداوم داده ها صرف نظر از حالت دستگاه، به ویژه در سناریوهای از دست دادن قدرت یا خرابی سخت افزار، حلقه را تکمیل می کند.

حلقه بهبود را تضمین می کند، بای پاس ادامه را تضمین می کند.

در طراحی شبکه های با دسترسی بالا، هر دو مکانیسم نقش های متمایز و تکمیلی را دارند.